Friday, February 29, 2008

Τοταλ μπουλσιτ- ανώνυμη αρχιτεκτονική, blogging,και το κακό συναπάντημα.

Δεν έχω ξανακούσει πιο λανθασμένη αναλογία. Η ανώνυμη αρχιτεκτονική είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό το μόρφωμα που περιγράφεται εδώ. Η ανώνυμη αρχιτεκονική έχει βγάλει παραδοσιακούς οικισμούς, μοναδικά κτίσματα που ενέπνευσαν και εμπνέουν τους "επώνυμους" Αρχιτέκτονες εδώ και καιρό. Από την ελληνική αρχιτεκτονική να αναφέρω απλά την παραδοσιακή ανώνυμη αρχιτεκτονική του Αιγαίου που ενέπνευσε τον LeCorbusier , τα αναφιώτικα που ενέπνευσαν τον Πικιώνη, και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.
Η ανωνυμία στην Αρχιτεκτονική προκύπτει από την συμμετοχή όλων, αν τους αιώνες, και μέσα από τη διαδικασία δοκιμής και λάθους (βλέπε την αντισεισμικότητα των παραδοσιακων κατοικιών στην Λευκάδα) αναδεικνύουν το μοντέλλο αρχιτεκτονικής που λειτουργεί σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Ο ανώνυμος αρχιτέκτονας δεν είναι ο drone-δεν έχω πρόσωπο να αντικρύσω την κοινωνία γιατί ξεπουλήθηκα στους εργολάβους- αλλά είναι ο καθένας από μας που διαμορφώνει την προσωπική ζωή του και τον προσωπικό χώρο του μέσα σε μια κοινότητα χωρίς να ενοχλεί τον διπλανό του.

Για τις πολυκατοικίες: Αν δεν άφηνε το κράτος τα πράγματα στην τύχη τους σε αυτήν την έρημη χώρα, δεν θα είχαμε τόσα άσχημα κτίρια στις πόλεις μας. Αν δεν γινόταν ο κάθε χασάπης-δημοσιογράφος-μπετατζής-καθηγητής πανεπιστιμίου-blogger-δεν ξέρω κι εγώ τι- εργολάβος της κακιάς ώρας δεν θα είχαμε τέτοια κτίρια στην Ελλάδα. Ο υπεύθυνος για αυτήν την κατάσταση είναι το κράτος μιας και επιτρέπει στον κάθε άσχετο να χτίζει μόνος του. Επιπλέον για χρόνια οι αμοιβές που έπαιρναν οι αρχιτέκτονες και οι μηχανικοί ήταν της πλάκας επιεικώς, γεγονός που οφείλεται και πάλι στο πολυαγαπημένο μας κράτος.

Ας πάμε τώρα και στην επώνυμη αρχιτεκτονική και το επώνυμο blogging: Ο LeCorbusier έχει μείνει διάσημος για την Αρχιτεκτονική του, για το γεγονός ότι ενέπνευσε με τα γραπτά και α κτίσματά του γενιές και γενιές αρχιτεκτόνων. Το όνομα LeCorbusier είναι ψευδώνυμο του Charles-Edouard Jeanneret-Gris. Το ότι υπέγραφε μονίμως με Ψευδώνυμο και τα γραπτά και τα έργα του δεν οδήγησε το έργο του στην Αφάνεια, αλλα αντίθετα απέδωσε μια ταυτότητα η οποία ξέφυγε και από τον στενό κύκλο της Αρχιτεκονικής. Για το επώνυμο blogging: Τόσοι και τόσοι συγγραφείς εφευρίσκουν μια νέα ταυτότητα, ένα ψευδώνυμο για να μιλήσουν για πράγματα που ίσως αν τα έλεγαν με την πραγματική τους ταυτότητα δεν θα είχαν την ίδια επιρροή και αποτέλεσμα στα πράγματα(ή και πάλι δεν θα πουλούσαν περισσότερα αντίτυπα βιβλίων). Από τον Σεφέρη στον George Orwell κανένα ψευδώνυμο συγγραφέα δεν χρειάστηκε να δικαιολογήσει την πραγματική ταυτότητα του συγγραφέα.

Επιστρέφοντας στην Αρχιτεκτονική: Από τον Μπάμπη Βωβό (που παράγει επώνυμη Αρχιτεκτονική,καταστρέφονας ίσως την Κηφισίας )μέχρι τον Αγιοστρατίτη (που επίσης παράγει επώνυμη Αρχιτεκτονική) δεν νομίζω να χρειάζεται να εξηγήσω ότι καλή αρχιτεκτονική είναι απλα και μόνο η καλή αρχιτεκτονική. Δεν χρειάζεται επώνυμη υπογραφή , αλλά και όταν οι αρχιτέκτονες την βάζουν δεν χρειάζεται να είναι το επώνυμό τους. Μπορεί να είναι το ψευδώνυμο τους, η ταμπέλα με το όνομα του γραφείου, που κανείς δεν ξέρει ποια είναι τα στελέχη του αρχιτεκτονικού γραφείου κοκ.

Για να διασκεδάσουμε τέλος και τις εντυπώσεις στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ας δούμε μερικά επώνυμα κτίρια:

Disney: http://architecture.about.com/od/plannedcities/ss/celebration.htm


Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από το κλασσικό παράδειγμα του Las Vegas (το οποίο έχει και καλή αρχιτεκτονική)








ΥΓ:Αφήστε δε που τελικά αν ψάξετε ποια κτίρια έχουν ή δεν έχουν αρχιτέκτονα θα εκπλαγείτε. Πολλά από αυτά που χτίζονται σήμερα δεν έχουν σχεδιαστεί από αρχιτέκτονα. Οπότε κόψτε την πλάκα με την Αρχιτεκτονική, γιατί μερικοί από μας δεν παίζουν με τις ζωές των ανθρώπων όταν σχεδιάζουμε. Ούτε όταν γράφουμε.

Ένας ψευδώνυμος αρχιτέκτονας :)



8 comments:

Rodia said...

Συγχαρητηρια για το ποστ!:-)
Μολις πριν απο λιγο σχολιασα καπως παρομοια, αλλα λακωνικα στο buzz...

coolplatanos said...

Κριτική έκανα κι εγώ στον Ανδριωτάκη σε άλλο δικό του ποστ όπου υποστήριζε την επωνυμία με το επιχείρημα ότι όταν γράψουν κάτι οι Times είναι αξιόπιστο ακόμα και αν είναι ανοησία. Προσωπικά είμαι διχασμένη ως προς το θέμα της ανωνυμίας, παρόλα αυτά θεωρώ ότι ο Ανδριωτάκης όπως και εσύ όμως πιάνεται από λάθος οπτική το θέμα. Δεν μπορείς να συγκρίνεις αρχιτεκτονική με blog. Θα καταλήξεις μάλλον σε παρανοϊκά συμπεράσματα θετικά ή αρνητικά. Ανώνυμος ήταν ο ποιητής και ο τροβαδούρος και ο συγγραφέας επίσης πριν την Αναγέννηση. Ανώνυμα είναι τα δημοτικά τραγούδια επίσης. Ομως και στην λαϊκή ανώνυμη αρχιτεκτονική και στο δημοτικό τραγούδι και στους ανώνυμους που ίσως διαμόρφωσαν την Ιλιάδα και την Οδύσσεια και χαρακτηρίστηκαν κατόπιν Ομηρικά έπη αποδιδόμενα σε έναν μοναδικό ποιητή ήταν άλλος ο τρόπος που δουλεύτηκαν στόμα με στόμα. Ενσωμάτωσαν λαϊκή σοφία και εμπειρία. Δεν μπορείς να τα συγκρίνεις με τα blog που προς το παρόν είναι απλά ατομικότητες που παράγουν γραπτό λόγο και οπτικοακουστικό υλικό που δεν φτάνει προς το παρόν να μαζεύεται και να εκφράζεται κάπου ομαδοποιημένο αφού περάσει από το φίλτρο της συλλογικότητας. Επομένως συγκρίνετε ανόμοια πράγματα παιδιά γι' αυτό και βρίσκω αστεία την οξύτητα του τίτλου σου. Δηλαδή γράφει ο Ανδριωτάκης κάτι παρανοϊκό, παρανοϊκό με την έννοια της σύγκρισης ανόμοιων πραγμάτων και συνεχίζεις εσύ στο ίδιο πλαίσιο... Ε, όχι έτσι ούτε αριστουργηματική λαϊκή αρχιτεκτονική προκύπτει ούτε δημοτικό τραγούδι, ούτε ομηρικά έπη... Σόρι δηλαδή... Θα προέκυπτε ίσως κάτι ουσιαστικό αν προήγαγες τον διάλογο με παράδειγμα αναλογικό των blog αναιρώντας τα επιχειρήματα του Ανδριωτάκη σε ένα λάθος παράδειγμα κι όχι όταν συνεχίζεις το λάθος. Ετσι νομίζω τουλάχιστον

harisheiz said...

Απάντησα κι εγώ στον Ανδριωτάκη, επιχειρηματολογώντας για τους λόγους που ο παραλληλισμός που χρησιμοποιεί είναι θεμελιωδώς λάθος, αν θες ρίξε μια ματιά και σχολίασε εκεί, θα χαρώ! Την καλημέρα μου!

coolplatanos said...

Ηδη γράφω ένα τεράστιο ποστ που αναφέρομαι και στον Ανδριωτάκη και στο εδώ κείμενο.

mave said...

@coolplatanos: νομίζω ότι δεν κατάλαβες ποιο είναι το επιχείρημα του post: δεν υπάρχει αναλογία μεταξύ ανώνυμης αρχιτεκτονικής και ανώνυμου posting/blogging. Ούτε μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι η ανωνυμία ενος.. δημιουργού παράγει έργα και ιδέες κατώτερα μιας κάποιας αισθητικής. Επαναλαμβάνω , ότι δεν συγκρίνω εγώ τα blog με τον Αρχιτεκτονική. Αν δεις τις φράσεις του κειμένου μου θα δείς οτι τα αντιμετωπίζω ως δυο ξεχωριστά πράγματα, ακριβώς γιατί είναι διάφορα στην φύση τους.

nefelikas said...

Εξαιρετική απάντηση. Το θέμα βέβαια κατά τη γνώμη μου δεν είναι τόσο στο αν το post του Ανδριωτάκη πραγματοποιεί άστοχους παραλληλισμούς μεταξύ αρχιτεκτονικής και blogging. Το θέμα είναι η ιδεολογία που πρεσβεύει, σύμφωνα με την οποία οτιδήποτε ανώνυμο (και άρα όχι και τόσο εύκολα εμπορεύσιμο) πρέπει να απαξιωθεί και να σβήσει. Είναι η ίδια νοοτροπία που θέλει να ψωνίζουμε επώνυμα ρούχα και άλλα αγαθά, έτσι ώστε να συσσωρευτεί ο πλούτος σε κάποια υποτιθέμενη ελίτ που εκπροσωπεί την πρόοδο και το καλό γούστο (άνευ ουσίας ενδεχομένως).

Αν δεχτούμε την αναλογία του Ανδριωτάκη, θα έπρεπε να γκρεμίσουμε τους παραδοσιακούς οικισμούς και να χτίσουμε στη θέση τους Καλατράβες. Ή έστω επώνυμες αλλά φτηνές απομιμήσεις τους...

cripple said...

Απάντησα κι εγώ στον κύριο Ανδριωτάκη και αν θέλετε μπορείτε να δείτε εκεί την απάντηση μου. Στο δικό σου post θα σχολιάσω το δικό σου post.

Καλά τα λες, όμως περιγράφεις μόνο την μία όψη του νομίσματος, αυτή που αρέσει σε εμάς τους αρχιτέκτονες... Γιατί αν γυρίσεις το νόμισμα και από την άλλη πλευρά θα δεις πού διαφορετικά πράγματα... Και θα σου πω κάποια πράγματα που βλέπω εγώ, εκεί, στην άλλη πλευρά.

Βλέπω ότι ετοιμάζομαι να πάρω πτυχίο από μια σχολή στην οποία διδάσκουν αρχιτέκτονες, μερικοί εκ των οποίων έχουν μονοπωλήσει τα δημόσια έργα με προφανώς απόλυτα αδιαφανείς διαδικασίες... Βλέπω τους αρχιτέκτονες καθηγητές μου να δίνουν χωρίς δεύτερη σκέψη πτυχίο σε φοιτητές χωρίς βασικές γνώσεις (μην τους πούνε και κακούς...). Βλέπω εμένα να μην αντιδρώ. Βλέπω συμφοιτητές μου να αναρτούν πανό-κατηγορητήριο όταν κάποιος καθηγητής έχει το "θράσσος" να είναι αυστηρός και να μην δίνει εύκολα έστω το 5 στο μάθημα του... Βλέπω αρχιτέκτονες να διαδηλώνουν για ποικίλους λόγους κατά της πολιτείας, ποτέ όμως δεν τους έχω δει να διαδηλώνουν για θέματα που αφορούν την αρχιτεκτονική... Σταμάτησα να πηγαίνω στις συνελεύσης του συλλόγου αρχιτεκτονικής όταν πείστικα 100% πως δεν πρόκειται να γίνει ποτέ κουβέντα στη συνέλευση για καίρια αρχιτεκτονικά ζητήματα... Ποτέ δεν επιχείρησα ούτε εγώ να θέσω το συγκεκριμένο θέμα στη συνέλευση... Δεν έβλεπα τι γινόταν το '70, αλλά το 2008 βλέπω αρχιτέκτονες να υπογράφουν αυτές τις πολυκατοικίες για τις οποίες γίνεται λόγος... Βλέπω πολλά ακόμη...

Λυπάμαι που έστω ανέφερες το θέμα της αμοιβής. Η ουσία της αρχιτεκτονικής δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την υλική ανταμοιβή. Είναι δύο άσχετα θέματα. Αν τα χρήματα που κάποιος βγάζει από την αρχιτεκτονική δεν του αρκούν, δεν έχει δικαίωμα να κάνει αρχιτεκτονικές εκπτώσεις, έχει μόνο το δικαίωμα να αποχωρήσει και να αναζητήσει με άλλο τρόπο τα προς το ζειν... Όπως και ένα γιατρός οφείλει να σώσει τον ασθενή του άσχετα με το θα αμειφθεί οικονομικά ή όχι.

Τη Σαντορίνη τη δημιούργησαν ανώνυμοι άνθρωποι, όχι ανώνυμοι αρχιτέκτονες. Τη δημιούργησαν μέσω της παρατήρησης, των αναγκών και του ενστίκτου τους - δεν ήταν διπλωματούχοι αρχιτέκτονες μηχανικοί. Ένας αρχιτέκτονας που λατρεύει τη Σαντορίνη πρέπει να σκίσει το πτυχίο του και να επιτρέψει στους ανθρώπους να "κατοικούν" βάσει του ενστίκτου τους και να τρομάζει στην ιδέα ότι κάποτε θα βρεθεί ένας νέος Le Corbusier να δημιουργήσει ένα νέο Μοντέρνο.

Η αρχιτεκτονική είναι ευθύνη, η αρχιτεκτονική είναι πράξη. Πράξη κοινωνική, πράξη πολιτική, πράξη δημόσια, με βαθύτατες προεκτάσεις σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Και ως τέτοια, θα υπόκειται πάντα σε δημόσια κριτική. Είναι σημαντικό ο κάθε απλός άνθρωπος, είτε λέγεται Ανδριωτάκης είτε καπως αλλιώς, να κρίνει, να μας λέει πως νιώθει, πως βιώνει το τοπίο το οποίο εμείς δημιουργούμε - και αν δεν το δημιουργούμε εμείς, οι αρχιτέκτονες, αλλά επιτρέπουμε σε κάποιους άλλους να το κάνουν, τότε φταίμε, δεν ξέρω πόσο, αλλά σίγουρα φταίμε... Οι άνθρωποι που μας κρίνουν είναι οι άνθρωποι τους οποίους υπηρετούμε. Και αν κάποιες φορές αγνοούν, δεν φταίνε αυτοί που αγνοούν και ούτε μπορούν να απαιτήσουν γνώση γιατί ποτέ εκανές δεν τους μίλησε για αρχιτεκτονική. Έμεις ξέρουμε τη δική τους ανάγκη για γνώση, για καλλιτεχνική και αρχιτεκτονική παιδεία και εμείς πρέπει να απαιτήσουμε τη δική τους γνώση.

Εσύ, εγώ, ο κάθε αρχιτέκτονας, ας κοιτάξουμε πρώτα τους εαυτούς μας στον καθρέφτη και τότε ίσως μπορέσουμε να κρατήσουμε και τον πυρσό στο χέρι.

Ελπίζω να μην δέχεσαι αυτό το σχόλιο ως επίθεση, δεν ήταν αυτή η πρόθεση μου. Εξάλλου δεν αφήνω τον εαυτό μου απ' έξω. Απλά υπάρχει και εκείνη, η άλλη πλευρά που όχι μόνο δεν πρέπει να ξεχνάμε αλλά τελικά οφείλουμε να δράσουμε για να την αλλάξουμε...

Καλησπέρα

mave said...

@cripple:

Χωρίζω την απάντηση μου σε τμήματα γιατί είσαι χείμαρρος!

1. οι καθηγητές και η σχολή:

Σε γενικές γραμμές οι καθηγητές στις Αρχιτεκονικές σχολές στην Ελλάδα είναι ίσως και λίγο καλύτεροι από άλλες σχολές. Επιπλέον οι αρχιτεκτονικές σχολές στην Ελλαδα είναι σε γενικές γραμμές καλύτερες για σπουδές από άλλες σχολές, και πάλι στην Ελλάδα. Συμφωνούμε ότι υπάρχει ασυδοσία στους φοιτητές (και αδιαφορία) και αδιαφορία σε ένα κάπιοιο ποσοστό των καθηγητών. Ποιοι είναι αυτοί? για μένα όσοι δεν δέχονται την αξιολόγηση, είτε είναι φοιτητές είτε είναι καθηγητές...

2.to 70 ούτε κι εγώ έβλεπα τι γινόταν.Ναι βλέπω το 2008 τι γίνεται. Και θα σου πώ για το θέμα υπογραφής:

Θα βρεθείς με τον στυλό πάνω από το χαρτί χωρίς να το καταλάβεις πως έγινε. Γιατί τελικά ο Αρχιτέκτονας (και ο Πολ.Μηχανικός, ή ο μηχανικός γενικότερα) μπορεί και να είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης.

Επιπλέον Ποιος σας είπε ότι αυτό που υπέγραψε ο Αρχιτέκτονας είναι αυτό που έχει πραγματοποιηθεί? Υπάρχουν ελάχιστοι σήμερα στην ελλάδα που δεν αλλάζουν το κτίριο μετά την περάτωση των εργασιών καταστρεοντας τελείως το "σχέδιο" του αρχιτέκτονα.

3.Για την αμοιβή : θα ήθελα να είναι έτσι όπως τα περιγράφεις. Δυστυχώς δεν παίζεται έτσι το παιχνίδι, μιας και αρκετά θέματα στην Αρχιτεκτονική ξεκινάν και τελειώνουν εκεί , στην Αμοιβή. Και επειδή είναι επικίνδυνη η ατραπός στην οποία έχεις μπει να σου πω το εξής απλό πράγμα: είναι ακριβό Σπορ η αρχιτεκτονική, για όλους, από τον αρχιτέκτονα, τον πελάτη, μέχρι τον πλανήτη και την επόμενη γενιά. Αλλα κάνοντας το επιχείρημα συγκεκριμένο: για μια Μελέτη που έχει επιλεγεί για αρχιτεκτονικές εκθέσεις το ποσό που έπρεπε να πάρω ήταν 2 μηνιάτικα. Ζήτησα και Πήρα πολλαπλάσιο αυτής, γιατί δούλευα σε αυτήν την Μελέτη για 12 Μήνες. Το θεωρώ ζήτημα αξιοπρέπειας να πληρώνομαι για τη δουλειά μου με αξιοπρεπή τρόπο και ποσό. :) Για να κάνω και αηιοπρεπή αρχιτεκτονική.

4.για το Μοντέρνο: please το επιχείρημά ου δεν είχε καμία σχέση με αυτό που λές. Μιλούσα για το κατα πόσο μια υπογραφή ή μια ανωνυμία ή ένα ψευδώνυμο δίνει ουσία στο έργο. Για το μοντέρνο και την χρησιμότητα ή όχι του Αρχ. Ας τα πούμε σε άλλο ποστ.

5.Για την Κριτική από Μη -Αρχιτέκτονες:

Είναι πάντα δεκτή η κριτική, όταν απευθύνεται στην Αρχιτεκτονική, και στους Αρχιτέκτονες, με σεβασμό σε αυτό που κάνουν. Πολλέ φορές έχουν κριτικάρει την Αρχιτεκτονική γενικά και την δικιά μου αρχιτεκτονικη Ειδικά μη αρχιτέκτονες και συζήτησα μια χαρά μαζί τους και έγινα και καλύτερος αρχιτεκτονας. Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την άποψη (όχι την κριτική, εξέφραζε άποψη για το θέμα) και μάλλιστα την και καλά authoritative - άποψη της αυθεντίας, όταν στην πραγματικότητα ήταν εκτός θέματος και μας τοποθετεί όλους σε επικίνδυνη, πολύ επικίνδυνη θέση.

Τα έργα διάνοιας , τα κείμενα, η τέχνη η αρχιτεκτονική μπορούν και πρέπει να στεκονται μόνα τους. Χωρίς το ψευδώνυμο, το όνομα-υπογραφή ή την ανωνυμία από κάτω. Όταν ο ανδριωτάκης συγκρίνει ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο διάνοιας όπως η αρχιτεκτονική, με την μετάδοση ειδήσεων και τον εκβιασμό ανώνυμα σε blogs και από αυτό εξάγει δεοντολογία, sorry κίολας, αλλά θα του την "πω" ελαφρώς ελαφρώς.

Για τα υπόλοιπα: μια χαρά σε βλέπω να τον έχεις σηκώσει τον Πυρσό και καλά κανεις. Φυσικά και δεν το δέχομαι ως επίθεση το σχόλιο, αλλά ως κριτική. και η κριτική με σεβασμό προς τον άλλο, είναι πάντα καλοδεχούμενη:)